Leonieegberts, 3 februari 2012
Nederland , Rotterdam -3°

Back in Holland

Onder het mom van beter laat dan nooit: hier dan toch nog een laatste bericht van mijn reis.
Ditmaal vanuit Nederland want (al) 5 weken geleden kwam ik aan op Schiphol.

In de laatste week hebben we met z'n alleen kerst gevierd.
Kerst was zeer bijzonder om mee te maken in Oeganda bij Noah’s Ark.
Ik heb 2 dagen lang in me zomerse kerstkleren, onder de brandende zon rond gelopen.

1e kerstdag hebben de kinderen een kerstmusical opgevoerd onder een grote partytent.
Dit was ontzettend leuk en grappig. De kleinste waren verkleed als schaapjes en sterretjes. Zo ontzettend schattig. Het was een echte musical want tussen elke scene werd er een liedje gezongen.
Daarna hebben we met iedereen (de kinderen en alle mensen die hier werken) een kerstlunch gehad . . . een boterham met hagelslag! Dat was genieten!
Hierna gingen de kleinste kinderen naar bed en hebben we een kerst knutsel met de oudere kinderen gedaan. Daarna hebben ze allemaal cadeautjes gehad en als afsluiting van de dag een lekkere BBQ! Een drukke en volle dag maar wel super gaaf om meegemaakt te hebben.

2e kerstdag was iets minder druk. ’s ochtends waren er presentaties. Ieder kind die maar iets wilde opvoeren mocht dat doen. Wat een talent!! En geen 1 kind dans of klapt uit de maat. (nou dat kan je van Nederlandse kinderen niet zeggen).

Na de kerst was het tijd voor afscheid nemen.
Dus dat werd over het terrein lopen en iedereen afgaan.
Wat bijzonder en ook moeilijk was, was dat ik mijn 2 favoriete peuters( 1 ½ jaar) optilde om afscheid te nemen en toen ik ze weer neer wilde zetten begonnen ze beide keihard te huilen/gillen en grepen me stevig vast. (dit doen ze altijd wel een beetje maar nooit zo heftig als nu) Ze hadden dus heel goed door dat dit de laatste keer was. Dit was wel even moeilijk om te zien.
Verder afscheid genomen van alle medewerkers, Piet en Pita, andere vrijwilligers en sommige kinderen.
Ik hou niet zo van afscheid nemen dus ik zat al snel klaar met mijn koffers in de bus terwijl Ella (met wie ik samen reisde) nog uitgebreid afscheid aan het nemen was. Uiteindelijk vertrokken we richting de poort. Onderweg werden we uitgezwaaid door heel wat kinderen en volwassen. Dat was wel even raar want je weet nooit of je hun ooit nog hier op aarde gaat zien.

De terugreis ging allemaal erg voorspoedig. Op Schiphol stond er een heel welkomstteam mij op te wachten. Mijn ouders, mijn zwager&zus, + neefje en mijn broertje. Erg leuk.

Nu is het dus 5 weken verder. Ik ben al aardig gewend en weer volop aan het werk geslagen.
Voor nu vind ik het heerlijk om weer terug te zijn in Nederland. Maar je weet natuurlijk nooit hoelang dit rustige gevoel blijft. Als het zover is dan horen jullie het!

Allemaal heel heel heel erg bedankt voor alle steun, gebed, reacties en mailtjes!! Het heeft me goed gedaan te weten dat er zoveel mensen achter me staan.

Leonie in Oeganda bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl